donderdag 31 maart 2011

Dead as a doornail

Het is al enige tijd geleden dat ik review geplaatst heb van een boek. Dit komt voornamelijk omdat ik het heel erg druk heb, en bijna geen tijd heb om te lezen. Vandaag zal ik voor jullie het vijfde boek uit de True-blood serie genaamd Dead as a doornail bespreken.

Sookie Stackhouse enjoys her life, mostly. She's a great cocktail waitress in a fun bar; she has a love life, albeit a bit complicated, and most people have come to terms with her telepathy. The problem is, Sookie wants a quiet life - but things just seem to happen to her and her friends. Now her brother Jason is about to turn into a were-panther for the first time. She can deal with that, but her normal sisterly concern turns to cold fear when a sniper sets his deadly sights on the local shifter population.


She's afraid not just because Jason is at risk, but because his new were-brethren suspect Jason himself may be the shooter. Sookie has until the next full moon to find out who's  behind the attacks - unless the killer decides to find her first.


Ik vond dit boek helemaal niet zo leuk. Ik vind het het slechtste boek uit de serie. Er zit weinig actie in en het is helemaal niet zo spannend als de andere boeken. Eigenlijk was alleen het laatste hoofstuk wel leuk, dus ik hoop dat het volgende boek wel leuk is! Het heeft denk ik ook zo lang geduurd voordat ik dit boek uit had, omdat het gewoonweg niet lekker doorleest.
Hopelijk is het volgende boek leuker.

dinsdag 29 maart 2011

Hardlopen: Poging 2

Het schijnt dat het normaal is dat je een halfuur per dag beweegt. Dat haal ik dus niet met mijn stage op kantoor. Ik mag blij zijn als ik 10 minuten per dag beweeg. Begin dit jaar heb ik besloten om te gaan hardlopen. Omdat ik wat wilde afvallen, maar ook omdat ik een betere conditie wil. De eerste maand ging het best goed, maar in februari haakte ik af, zo gaat dat meestal met goede voornemens. 


Vandaag ben ik weer begonnen met hardlopen. Ik heb wat leuke muziek op mijn MP3-speler gezet en gaan met die banaan! Eigenlijk was het best lekker! Ik ga proberen om toch zeker drie keer per week te gaan lopen. 

Er zijn natuurlijk ook andere manier om te bewegen. Ik zou bijvoorbeeld op mijn fiets naar stage te gaan, maar daar ben ik toch eigenlijk te lui voor. Ik heb ook nog een wii. Deze heb ik ongeveer een halfjaar gebruikt, maar mijn kamer is zo klein dat ik er eigenlijk geen ruimte voor heb. Als ik bijvoorbeeld op mijn dansmat sta, en ik maak een move dan knal ik tegen mijn bedrand aan. Ook niet helemaal handig dus. 
Om eerlijk te zijn staat mijn wii nu op zolder, in een verhuisdoos. Omdat ik verwacht dat ik die deze maanden niet meer ga gebruiken. De bedoeling is natuurlijk wel dat als we eenmaal in het appartement zitten, ik ook weer de wii ga gebruiken.

Voorlopig hou ik het nog even alleen bij hardlopen.

donderdag 24 maart 2011

(voor) Uitzicht

Zoals jullie eerder hebben kunnen lezen, ga ik over iets meer dan 3 maanden verhuizen. Ik ga dan samenwonen met mijn vriend in een nieuwbouwappartement in Eindhoven. Ik heb hier erg veel zin en ik kan dan ook zeker niet wachten tot het zover is. Gisteren hadden we een bijeenkomst waarbij we het uitzicht konden zien van Eindhoven.

Overdag
's Avonds

Het uitzicht vind ik erg mooi! 

Hoever zijn ze?
Ja dat vraag ik mezelf ook wel eens af. De laatst keer dat we in ons eigen appartement geweest zijn was in januari. Ik hoop dat er volgende maand een nieuwe kijkdag komt zodat we kunnen zien wat er precies gedaan is tot nu toe.

Ik heb vernomen van de medebewoners dat inmiddels de kozijnen en de ruiten erin zitten, dat de badkamer en het toilet betegeld is, en dat de vloer gesmeerd is. Wat ze verder tot nu toe gedaan hebben weet ik zo niet.

Langzaamaan komen de kleine voorbereidingen al in zicht, kleine dingen aanschaffen. Zo gaan we in deze weken kijken voor servies, ik heb al een mooie kast voor al mijn cosmetica. De planning is dat we in mei de kledingkast gaan bestellen. 

Ik ben erg benieuwd hoe het gaat worden, en ik kan niet wachten tot het af is! 

donderdag 10 maart 2011

Dead to the world

Dit is het vierde boek uit de True-Blood serie. HBO heeft inmiddels nog maar tot en met boek 3 uitgezonden, dus ik wist totaal nog niet wat er ging gebeuren in dit boek. Dit boek komt in de zomer op de Amerikaanse televisie.

Sookie redt een naakte vampier, en eindigt in een oorlog tussen heksen, weerwolven en vampieren! Sookie Stackhouse is een serveerster in een klein stadje in Louisiana. Ze is knap, ze doet haar werk goed en ze is erg op zichzelf. Ze heeft maar een paar naaste vrienden omdat niet iedereen Sookie's gave waardeert. Ze kan gedachten lezen. Dat is niet precies waar iedere man op zit te wachten, tenzij ze ondood zijn. Vampieren en wezens die op hun lijken zijn moeilijker te lezen. En dat is precies wat Sookie zoekt in een jongen. Misschien is dat waarom, als ze een naakte vampier tegenkomt op haar weg naar huis, ze er niet voorbij rijdt. Hij heeft geen idee wie hij is, maar Sookie heeft dat wel: Eric ziet er nog altijd even eng, sexy en dood uit als de dag dat ze hem ontmoet heeft. Nu heeft hij geheugenverlies. Hij is lief, kwetsbaar en hij heeft Sookie's hulp nodig. Degene die zijn geheugen heeft weggenomen, wil nu zijn leven. Sookie's onderzoek van wat er aan de hand is leidt haar in een gevaarlijke strijd tussen heksen, vampieren en weerwolven, maar er is nog een groter gevaar voor Sookie's hart. De aardige, tactvolle Eric is moeilijk te weerstaan.

Ik vind dit boek samen met dead until dark toch een van de betere boeken uit deze serie. Naast de spanning die er in elk boek wel zit, vind ik het ook echt een hilarisch boek. Ook vind ik het leuk dat Eric nu meer in het verhaal naar voren komt. Het heeft weer een heel nieuwe wending, ook nu er heksen in het verhaal bij komen kijken. Al met al een erg leuk boek, leuker dan de vorige twee!

Club dead

Dit boek heb ik in 2010 al uitgelezen, maar wegens de verhuizing van mijn blog schrijf ik hier voor jullie alsnog de review van Club dead. Dit is inmiddels het derde boek van de serie.

Er is maar een vampier waar Sookie vrijwillig mee betrokken raakt en dat is Bill. Maar de laatste tijd is hij wat afstandelijk geworden, op een andere manier afstandelijk. Zijn sexy baas Eric heeft een idee waar hij Bill kan vinden, en het volgende moment is Sookie onderweg naar Jackson, Mississippi, om zich te mengen met de onderwereld van Club dead. Het is een kleine, gevaarlijke jacht waar de vampieren samenleving kan relaxen en zuigen aan Type O, maar als Sookie Bill eindelijk heeft gevonden komt ze erachter dat hij haar heeft bedrogen. Ze weet nu niet zeker of ze hem wel moet redden of dat ze wat stakes moet slijpen.

Dit boek is weer een echte page-turner. Zelf vond ik dit boek spannender dan de vorige twee, en daarom kon ik het ook niet snel wegleggen. Ik had 'm daarom ook best snel uitgelezen. Wat ik leuk vind is dat Bill nu een keer in de problemen zit in plaats van Sookie. Dat draait de rollen eigenlijk precies om. Ook vind ik het leuk dat Eric ook iets meer voorkomt in het boek.

Living dead in Dallas

Na een weekend veel te hebben gelezen nu een review van het tweede boek van de True-Blood serie.

Serveerster Sookie Stackhouse heeft veel ongeluk achter elkaar. Als eerste word haar collega vermoord. Daarna komt ze oog in oog met een beestachtig wezen die haar een pijnlijke en giftige injectie geeft. De vampieren zuigen het gif uit haar aderen. Uiteindelijk hebben ze haar leven gered. Als een van de vampieren voor een gunst vraagt, gaat ze daarmee akkoord. Snel is Sookie in Dallas en gebruikt ze haar telepathische gave om te zoeken naar een vermiste vampier. Ze moet verschillende mensen ondervragen die erbij betrokken waren, maar op één voorwaarde. De vampieren moeten zich gedragen en de mensen blijven ongedeerd, maar dat is makkelijker gezegd dan gedaan. Het enige wat nodig is een goeduitziende blondine en één kleine fout om het dodelijk te laten aflopen.

In dit boek merk je pas echt hoe groot het verschil is tussen de serie en de boeken. Het blijft echter wel zo spannend dat je blijft doorlezen. En dit is voor mij zeker geen reden om te stoppen omdat het heel veel anders is als de serie. Ik vind dit boek wel een stuk spannender dan dead until dark. Vooral ook omdat de vampieren Sookie moeten redden en doordat ze nu gunsten voor de vampieren moet doen maakt ze weer allerlei vreemde dingen mee!

Dead until dark

Mijn eerste boek wat ik voor jullie ga plaatsen is het eerste boek uit de serie "True Blood". Op het moment ben ik erg into de vampierenboeken. Ik heb er ook al een aantal gelezen, als ik deze opnieuw lees zal ik deze ook voor jullie reviewen!

Maar nu eerst dit boek!

Sookie Stackhouse is een serveerster in een klein stadje in Louisiana. Ze is stil, op zichzelf en gaat niet veel uit. Niet omdat ze niet knap is (want ze is een schattig blondje) en ook niet omdat ze niet geïnteresseerd is in contacten. Dat is ze zeker, maar Sookie heeft een beperking. Sookie kan gedachten lezen, en dat is niet zo fijn als ze een date heeft. En toen zag ze Bill voorbij komen. Hij was lang, donker en knap en Sookie kan zijn gedachten niet horen! Hij is eigenlijk het type jongen waar ze haar hele leven op gewacht heeft. Bill heeft ook een beperking, hij is een vampier. Erger nog, hij hangt rond met een creepy groepje met een slechte reputatie. Hun zijn het moordend type groep. Plotseling is een collega van Sookie vermoord, en het lijkt erop dat Sookie weleens het volgende slachtoffer kan zijn!

Dit boek is in het engels geschreven dus ik moest wel even wennen en omschakelen. Verder las het lekker weg en vond ik het toch erg lastig om het boek weg te leggen! Zoals sommige weten is er ook een TV-serie van en is deze totaal verschillend met het boek. Het leuke aan het boek vind ik dat je het alleen vanuit Sookie's ogen meemaakt, dan zit je ook veel dieper in het verhaal. Erg leuk vind ik dat Sookie verliefd op Bill is, maar allerlei dingen meemaakt die je eigenlijk niet wil meemaken en dat de liefde tussen hun toch eigenlijk best ver gaat!